نورهای درخشنده سوخت و ساز بدن را تغییر می دهند
18 مه 2016- قرار گرفتن درمعرض نورهای درخشنده متابولیسم بدن را تغییر می دهد. محققان دریافتند که نورهای خیره کننده یا درخشنده می تواند مقاومت به انسولین را در مقایسه با نورهای با شدت کم درصبح و شب افزایش دهد. در هنگام شب نورهای درخشنده همچنین می توانند پیک گلوکز(اوج) را افزایش دهند. با گذشت زمان بالا بودن قندخون می تواند به افزایش چربی بدن، افزایش وزن و افزایش خطر ابتلا به دیابت بیانجامد. یکی از عوامل این موضوع اینترنت گردی قبل از خواب و قرار گرفتن در برابر نور درخشنده ی مانیتور است که می تواند به افزایش مقاومت به انسولین منجر شود.
دکترKathryn Reidنویسنده ی ارشد این پژوهش و استادیار نورولوژی از دانشگاه Northwesternمی گوید: این نتایج شواهد بیشتری را در مورد تأثیر قرار گرفتن در برابر نورهای خیره کننده بر متابولیسم فراهم کرد، ما هنوز نمی دانیم علت تأثیر نورهای درخشان بر متابولیسم چیست، در تئوری می توان از این نورها برای دست کاری عملکرد متابولیک افراد استفاده کرد.
تحقیقات پیشین محققان دانشگاه Northwesternنشان داده است افرادیکه اکثر نور درخشنده را در صبح دریافت می کنند دارای وزن کمتری نسبت به افرادی هستند که این گونه نورها را پس از ساعت 12 ظهر دریافت می کنند. محققان برای درک علت این پدیده به مطالعه ی موش ها پرداختند، آنها دریافتند موشهایی که بطور مداوم درمعرض نور قرار داده می شوند دچار تغییراتی درمتابولیسم گلوکز می گردند و درمقایسه با موشهای گروه کنترل وزن بیشتری دارند.
نویسنده ی اول این تحقیق دکتر Cheungمی گوید: یافته های ما نشان می دهد پس از قرار گرفتن در نور درخشنده در شب، انسولین قادر به بازگرداندن مقدار گلوکز به سطح پایه پس از صرف یک وعده ی غذایی نخواهد بود، نتایج این مطالعه اثرات نور محیط را بر سلامت ما تایید می کند. نتایج این تحقیق درمجله ی PLOS ONE منتشر شد.
شواهد روزافزونی دال بر تأثیر الگوهای قرار گرفتن درمعرض نور و تاریکی در طول زمان برسلامت ما نظیر وزن بدن و مصرف مواد غذایی وجود دارد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات حاد قرار گرفتن بمدت3 ساعت درصبح یا شب درمعرض نورغنی از نورآبی درمقایسه با نور ضعیف بر گرسنگی، عملکرد متابولیکی و انگیختگی فیزیولوژیک( physiological arousal) بود.
19 فرد سالم بالغ بصورت تصادفی به مدت 3 ساعت درمعرض نور آبی(نور درخشنده ی آبی) نیم ساعت پس از پیاده روی(گروه صبح) و یا 10.5است پس از پیاده روی (گروه شب) قرار گرفتند . نتایج هر فرد با نتایج قرار گرفتن درمعرض نور ضعیف در ابتدای آزمایش مقایسه شد. گروه روز صبحانه ی خود را در معرض نور و گروه شب شام خود را در معرض نور صرف کردند.
نتایج این تحقیق نشان داد قرار گرفتن در معرض نور آبی شدید در روز یا شب سبب تغییر حاد درعملکرد متابولیک درمقایسه با نور ضعیف می شود.
درحالیکه تابش نورآّبی در صبح و شب سبب بالا رفتن مقاومت به انسولین می شود، نور آبی درشب موجب افزایش پیک گلوکز بحدی می گردد که ناتوانی انسولین برای کاهش گلوکز به سطح پایه را افزایش می دهد.
منابع:
PLOS ONE, 2016; 11 (5): e0155601 DOI: 10.1371/journal.pone.0155601
www.sciencedaily.com/releases/2016/05/160518141416.htm